Pemvidutide

Herkomst en structuur

Pemvidutide werd ontworpen bij het kleine bedrijf Spitfire Pharma onder de code SP-1373. Altimmune sloot in juli 2019 een overeenkomst om Spitfire over te nemen en ontwikkelde de stof verder als ALT-801, een code die Altor BioScience eerder gebruikte voor een niet-verwant middel tegen kanker. Het idee gaat terug op oxyntomoduline, een darmhormoon dat zowel de GLP-1- als de glucagonreceptor activeert. De meeste middelen van dit type werken sterker op de GLP-1-receptor; pemvidutide is zo afgestemd dat het beide ongeveer even sterk activeert. In celtesten was het op de glucagonreceptor even krachtig als op de GLP-1-receptor (EC50-waarden van 42 en 39 picomolair), terwijl de verhouding bij cotadutide en survodutide volgens de ontwikkelaars ongeveer 5:1 en 7,5:1 in het voordeel van GLP-1 is.

Het peptide is een keten van 29 aminozuren met een geamideerd uiteinde. De eerste 15 posities zijn die van humaan glucagon, behalve positie 2, waar het niet-natuurlijke aminozuur Aib het beschermt tegen het enzym DPP-4, en de posities 18 tot en met 23 zijn overgenomen van GLP-1. Een lactambrug tussen de zijketens op positie 16 en 20 maakt de keten stabieler. Eén lysine draagt wat Altimmune het EuPort-domein noemt: een C18-vetzuur dat via het suikerzuur glucuronzuur aan het peptide vastzit. Deze zeepachtige zijketen bindt in het bloed aan albumine (volgens de ontwikkelaars voor meer dan 99%) en vormt onder de huid micellen, waardoor het middel langzaam in de bloedbaan komt en lang genoeg werkt voor één injectie per week. De brutoformule is C182H283N39O58, een massa van ongeveer 3,9 kDa.

Hoe het zou werken

Via de GLP-1-receptor werkt pemvidutide zoals andere GLP-1-middelen: het remt de eetlust via de hersenen en verhoogt de insulineafgifte als de bloedsuiker hoog is. Via de glucagonreceptor, die volop in de lever zit, moet het direct op de lever inwerken. Glucagon stimuleert daar de verbranding van vetzuren en remt de aanmaak van nieuw vet, en volgens de ontwikkelaars verdwijnt leververvet daardoor effectiever dan door gewichtsverlies alleen. Glucagon drijft ook de bloedsuiker op, dus de GLP-1-arm moet dat compenseren. In de obesitasstudie, bij mensen zonder diabetes, veranderden de nuchtere glucose en het HbA1c volgens Altimmune niet.

De onderbouwing van het effect op de lever komt voor een groot deel uit dierproeven. Bij muizen met door voeding opgewekte MASH verlaagde 12 weken dagelijks pemvidutide het lichaamsgewicht met ongeveer 25%, tweemaal zoveel als semaglutide in dezelfde molaire dosis, en daalden het leververvet, de leverenzymen en weefselmarkers van ontsteking en fibrose. Bij mensen daalde het leververvet binnen 12 weken sterk, met maximaal 68,5%, bij een gewichtsverlies van hooguit 4,3%, wat de ontwikkelaars zien als een teken van een directe werking op de lever. Geen enkele studie bij mensen heeft het glucagoneffect al losgemaakt van het effect van gewichtsverlies. GLP-1-receptoren spelen ook een rol in het beloningssysteem van de hersenen, en dat is de reden om pemvidutide te testen bij alcoholgebruiksstoornis.

Is pemvidutide goedgekeurd?

Nee. Per oktober 2026 is pemvidutide nergens als geneesmiddel goedgekeurd.

In de EU is geen handelsvergunning aangevraagd, dus in Nederland is het geen geregistreerd geneesmiddel. Altimmune meldt dat het voor het ontwerp van de fase 3-studie wetenschappelijk advies kreeg van het EMA en van de Britse toezichthouder MHRA. Alle studies met pemvidutide liepen tot nu toe in de VS, Puerto Rico en Australië, zonder Nederlandse onderzoekscentra.

In de VS kende de FDA in 2023 de status Fast Track toe voor MASH en in augustus 2025 voor alcoholgebruiksstoornis, en in januari 2026 de status Breakthrough Therapy voor MASH, op basis van de IMPACT-resultaten na 24 weken. Zulke statussen kunnen de ontwikkeling en beoordeling versnellen, maar zijn geen goedkeuring. Na een End-of-Phase 2-overleg met de FDA, aangekondigd in december 2025, startte Altimmune in juli 2026 de fase 3-studie PERFORMA. Het bedrijf hoopt de biopsieresultaten na 52 weken, verwacht in 2029, te gebruiken voor een versnelde goedkeuring.

Obesitas is naar de achtergrond verschoven. In 2024 maakte Altimmune met de FDA afspraken over vier fase 3-studies bij obesitas, maar in oktober 2026 was daarvan nog geen enkele geregistreerd, en het bedrijf noemt pemvidutide nu een middel in ontwikkeling voor MASH, alcoholgebruiksstoornis en alcoholgerelateerde leverziekte.

Pemvidutide dat online als onderzoekschemicalie wordt aangeboden, is niet het studiegeneesmiddel. Het heeft geen handelsvergunning, wordt niet onder een geneesmiddelenvergunning gemaakt en mag niet bij mensen worden gebruikt. Onze shop verkoopt geen pemvidutide.

Wat het onderzoek laat zien

Alle studies met resultaten waren tot nu toe fase 1 of 2, en ze werden allemaal betaald door Altimmune. Alleen de leverstudies zijn in tijdschriften gepubliceerd; de resultaten bij obesitas en alcohol zijn aankondigingen van het bedrijf zonder peerreview. De belangrijkste resultaten:

• Fase 1b, leververvetting (J Hepatol 2025): 94 volwassenen met overgewicht of obesitas (BMI 28 of hoger) en minstens 10% leververvet, 12 weken; het leververvet daalde met 46,6%, 68,5% en 57,1% op 1,2, 1,8 en 2,4 mg, tegenover 4,4% met placebo, en het lichaamsgewicht met maximaal 4,3%. Er waren geen hevige of ernstige bijwerkingen.
• Verlenging tot 24 weken (JHEP Reports 2025): 64 van die deelnemers bleven op hun dosis; het leververvet daalde met 56,3%, 75,2% en 76,4% tegenover 14,0%, bij 53,8% op 1,8 mg zakte het leververvet tot 5% of minder, en het gewicht daalde met 5,1% tot 6,2% tegenover 1,4%.
• MOMENTUM, obesitas (cijfers van het bedrijf, november 2023): 391 volwassenen met obesitas of overgewicht zonder diabetes, 48 weken naast dieet en beweging; het gewicht daalde met 10,3%, 11,2% en 15,6% op 1,2, 1,8 en 2,4 mg tegenover 2,2% met placebo, en daalde op 2,4 mg nog door toen de behandeling stopte. Van de deelnemers op 2,4 mg die in week 48 werden gemeten, had 51,8% minstens 15% verloren en 32,1% minstens 20%. De triglyceriden daalden met maximaal 34,9%, terwijl het LDL-cholesterol niet significant veranderde.
• IMPACT, MASH (Lancet 2025): 212 volwassenen bij wie met een biopsie MASH met fibrose stadium F2 of F3 was vastgesteld, in 83 centra in de VS en Australië, direct gestart op hun dosis zonder opbouw. Na 24 weken was de MASH zonder verergering van fibrose verdwenen bij 58% op 1,2 mg en 52% op 1,8 mg, tegenover 20% met placebo. Het tweede primaire eindpunt, een verbetering van de fibrose met minstens één stadium zonder verergering van MASH, werd niet gehaald: 33% en 36% tegenover 28%.
• IMPACT na 48 weken (cijfers van het bedrijf, december 2025; alleen niet-invasieve tests, want de registratie noemt geen biopsie-eindpunt na 48 weken): bloed- en beeldvormingsmarkers van fibrose bleven verbeteren, en 27,8% en 32,4% hadden zowel een daling van de ELF-score met minstens 0,5 als een daling van de leverstijfheid met minstens 30%, tegenover 3,2% met placebo. Het leververvet daalde met 45,2% en 54,7% tegenover 8,2%, en het gewicht met 4,5% en 7,5% tegenover 0,2%.
• RECLAIM, alcoholgebruiksstoornis (cijfers van het bedrijf, juli 2026): 100 volwassenen met een matige tot ernstige alcoholgebruiksstoornis en een BMI van 25 of hoger, 24 weken 2,4 mg of placebo; het aantal zware drinkdagen daalde met 4,2 per week tegenover 2,75 met placebo, en bij 64,4% tegenover 34,8% daalde het drinkrisico minstens twee niveaus op de schaal van de WHO. Het gewicht daalde 9,1 procentpunt meer dan met placebo.
• Nog lopend: PERFORMA, een fase 3-studie met 1,8 of 2,4 mg tegenover placebo bij ongeveer 1.800 mensen met MASH en fibrose F2 tot F3, met biopsieresultaten na 52 weken en leveruitkomsten over ongeveer vijf jaar; en RESTORE, een fase 2-studie bij 121 mensen met alcoholgerelateerde leverziekte, met resultaten verwacht in de tweede helft van 2027.

Bijwerkingen en waarschuwingen

Zoals bij andere middelen die op GLP-1 werken, zitten de meeste bijwerkingen in maag en darmen en zijn ze meestal licht tot matig. In MOMENTUM had 25,5%, 59,6% en 51,5% op 1,2, 1,8 en 2,4 mg last van misselijkheid, tegenover 11,3% met placebo, en moest 6,1%, 27,3% en 27,8% braken, tegenover 3,1%. Door bijwerkingen stopte 19,2% en 19,6% op 1,8 en 2,4 mg, tegenover 6,2% met placebo, vooral in de eerste 16 weken. In IMPACT meldde 78% en 81% op 1,2 en 1,8 mg een of andere bijwerking, tegenover 67% met placebo, maar stopte slechts 1 van de 126 mensen op pemvidutide daardoor, tegenover 2 van de 86 met placebo. In RECLAIM, waar 2,4 mg in twee stappen werd bereikt, had 44% misselijkheid tegenover 24% met placebo, en stopte 10% door bijwerkingen die met het middel samenhingen, tegenover niemand.

Middelen die op GLP-1 werken, verhogen de hartslag meestal een beetje. In MOMENTUM steeg die met 3,1 en 2,5 slagen per minuut op 1,8 en 2,4 mg, tegenover een daling van 1,4 met placebo, zonder meer hartproblemen of ritmestoornissen dan met placebo en zonder ernstige cardiovasculaire voorvallen; in de studie bij leververvetting van 24 weken veranderde de hartslag niet significant. Ernstige bijwerkingen die aan het middel werden toegeschreven, waren zeldzaam: één geval van braken op 2,4 mg in MOMENTUM, en in RECLAIM één geval van een te laag natriumgehalte in het bloed dat mogelijk met het middel samenhing.

Het bewijs is kort en komt volledig uit studies die de ontwikkelaar betaalde. De langste behandeling duurde 48 weken, de resultaten bij obesitas en alcohol zijn niet in een tijdschrift met peerreview verschenen, en geen enkele studie heeft al leveruitkomsten zoals cirrose of cardiovasculaire voorvallen gemeten. Zeldzame risico's die van GLP-1-geneesmiddelen bekend zijn, zoals pancreatitis en galblaasziekte, zijn met studies van deze omvang niet te beoordelen.

Pemvidutide versus survodutide, mazdutide en goedgekeurde MASH-middelen

Pemvidutide, survodutide en mazdutide combineren alle drie GLP-1- en glucagonactiviteit, maar in verschillende verhoudingen: pemvidutide is gebalanceerd ontworpen, survodutide werkt duidelijk sterker op de GLP-1-receptor. Hun biopsieresultaten uit fase 2 bij MASH zijn niet zomaar naast elkaar te leggen, omdat de studies verschillende eindpunten op verschillende momenten maten: survodutide verbeterde de MASH na 48 weken bij 43% tot 62%, tegenover 14% met placebo, terwijl pemvidutide de MASH na 24 weken liet verdwijnen bij 52% tot 58%, tegenover 20%. De twee zijn nooit direct vergeleken. Survodutide is verder, met gepubliceerde fase 3-resultaten bij obesitas, en mazdutide is in China goedgekeurd.

Wat gewicht betreft ligt de 15,6% na 48 weken op 2,4 mg in MOMENTUM in de buurt van semaglutide 2,4 mg, maar het is een bedrijfscijfer uit een fase 2-studie waarin ongeveer een kwart van de deelnemers op pemvidutide de studie niet afmaakte. Daarom valt het niet eerlijk te vergelijken met fase 3-resultaten van semaglutide of tirzepatide. In de MASH-studie was het gewichtsverlies kleiner: 7,5% na 48 weken op 1,8 mg.

Er bestaan al geneesmiddelen voor MASH. In de EU heeft resmetirom (Rezdiffra) sinds 18 augustus 2025 een voorwaardelijke handelsvergunning voor volwassenen met MASH en fibrose F2 tot F3, en in de VS hebben resmetirom (2024) en semaglutide (Wegovy, 2025) er een versnelde goedkeuring voor. Altimmune zet bij pemvidutide in op een snelle daling van het leververvet en gewichtsverlies met weinig uitvallers. Of het ook de fibrose verbetert en cirrose voorkomt, moet PERFORMA laten zien.

Veelgestelde vragen

Is pemvidutide al goedgekeurd?

Nee. Per oktober 2026 heeft geen enkele toezichthouder het goedgekeurd. In de EU is geen handelsvergunning aangevraagd. In de VS heeft het de status Breakthrough Therapy voor MASH (januari 2026) en Fast Track voor MASH en alcoholgebruiksstoornis; die versnellen de ontwikkeling, maar zijn geen goedkeuring. De fase 3-studie PERFORMA begon in juli 2026, en de eerste biopsieresultaten worden in 2029 verwacht.

Hoeveel gewicht verloren mensen met pemvidutide?

In de fase 2-studie bij obesitas, MOMENTUM, verloren volwassenen zonder diabetes volgens het bedrijf na 48 weken op 2,4 mg 15,6% van hun lichaamsgewicht, tegenover 2,2% met placebo; die resultaten zijn niet in een tijdschrift verschenen. In de MASH-studie IMPACT was het gewichtsverlies na 48 weken op 1,8 mg 7,5%, tegenover 0,2% met placebo.

Helpt pemvidutide bij leververvetting (MASH)?

Deels, op basis van het huidige bewijs. In de fase 2b-studie IMPACT was de MASH na 24 weken in het biopt verdwenen bij 52% tot 58% van de deelnemers, tegenover 20% met placebo, en het leververvet daalde tot week 48 met maximaal 55%. De fibrose, het littekenweefsel dat tot cirrose leidt, verbeterde na 24 weken in het biopt niet significant, al verbeterden bloed- en scanmarkers tot week 48. De fase 3-studie PERFORMA toetst fibrose en leveruitkomsten direct.

Wat is het verschil tussen pemvidutide en Ozempic of Wegovy?

Ozempic en Wegovy bevatten semaglutide, dat alleen op de GLP-1-receptor werkt en in de EU en de VS een goedgekeurd geneesmiddel is. Pemvidutide activeert daarnaast de glucagonreceptor, ongeveer even sterk als de GLP-1-receptor, wat direct op het leververvet moet inwerken. Het is experimenteel: aan de fase 1- en 2-studies deden ongeveer 1.100 mensen mee, placebogroepen inbegrepen, en het is nooit direct met semaglutide vergeleken.

Is pemvidutide legaal in Nederland?

Het is in Nederland en daarbuiten geen geregistreerd geneesmiddel, dus geen arts kan het voorschrijven en het mag niet voor gebruik bij mensen worden verkocht, aangeprezen of verstrekt. Tot nu toe heeft geen enkel Nederlands ziekenhuis aan de studies meegedaan. Pemvidutide dat online als onderzoekschemicalie wordt aangeboden, is niet het studiegeneesmiddel, en onze shop verkoopt het niet.

Is pemvidutide verboden in de sport?

Ja, altijd. Het staat niet bij naam op de WADA-dopinglijst, maar klasse S0 omvat elke farmacologische stof die elders op de lijst niet aan bod komt en die niet is goedgekeurd voor therapeutisch gebruik bij mensen, inclusief middelen die nog in klinische ontwikkeling zijn. Goedgekeurde GLP-1-middelen zoals semaglutide zijn toegestaan; pemvidutide niet, omdat het niet is goedgekeurd. In Nederland past de Dopingautoriteit dezelfde lijst toe.

Bewaren en hanteren

Bewaar volgens de productlabel-instructies en batchnotities. Gelyofiliseerde onderzoekspeptiden worden doorgaans droog, beschermd tegen licht en met schone laboratoriumtechniek gehanteerd.

Bronnen

Gecontroleerd aan de hand van deze bronnen op 28 oktober 2026.

Gerelateerde peptiden