MGF

Herkomst en structuur

In 1996 rekte de groep van Geoffrey Goldspink aan de Royal Free Hospital School of Medicine in Londen konijnenspieren op en ontdekte dat de groeiende spier naast de gewone vorm een tweede vorm van het boodschapper-RNA van IGF-1 maakte. Door alternatieve splicing was er een kort stuk ingevoegd, 52 baseparen bij konijnen en knaagdieren en 49 bij de mens, dat het leesraam verschuift en het uiteinde van het voorlopereiwit, het E-domein, een andere volgorde geeft. De variant kreeg later de naam mechano growth factor, omdat mechanische belasting hem aanzette. Bij de mens heet hij IGF-1Ec; bij knaagdieren is de overeenkomstige vorm IGF-1Eb.

Alle IGF-1-varianten bevatten hetzelfde rijpe hormoon van 70 aminozuren; ze verschillen alleen in de staart van het E-domein, die normaal wordt afgeknipt. Bij de mens is de IGF-1Ec-staart 40 aminozuren lang, en het meeste laboratoriumwerk gebruikte een synthetische kopie van de laatste 24, in de menselijke volgorde YQPPSTNKNTKSQRRKGSTFEERK. Een review in Endocrinology uit 2010 wees erop dat zo'n vrij peptide nog nooit uit cellen, weefsels of lichaamsvloeistoffen was geïsoleerd; MGF als peptide is dus een constructie op basis van het gen, geen hormoon waarvan is aangetoond dat het circuleert.

PEG-MGF wordt verkocht als versie met polyethyleenglycol (PEG) eraan, een gangbare manier om de afbraak van een geneesmiddel te vertragen. De precieze structuur is niet gepubliceerd, en een review uit 2026 in Frontiers in Endocrinology vond geen gerapporteerde halfwaardetijd en geen enkele peer-reviewed studie bij mensen.

Hoe het zou werken

Het idee komt uit beschadigde spieren. Na schade stijgt eerst het MGF-transcript, gelijk op met markers van delende satellietcellen, de stamcellen van de spier, en het gewone IGF-1Ea-transcript volgt later, wanneer nieuwe vezels rijpen. De groep van Goldspink stelde voor dat het staartpeptide een apart signaal is dat satellietcellen laat delen voordat ze tot vezels versmelten, en in hun celstudies verhoogde het synthetische peptide de deling van spiercellen en vertraagde het hun versmelting. Een groep die prostaatkankercellen onderzocht, meldde later dat het groei-effect van het peptide in die cellen de IGF-1-receptor niet nodig had.

Dat beeld staat ter discussie. In 2014 probeerden onderzoekers van twee farmaceutische bedrijven, waaronder Novartis, de kernbewering te herhalen, zonder succes: in concentraties tot 500 ng/ml liet het MGF-peptide muizenmyoblasten (C2C12) en primaire menselijke myoblasten niet delen, terwijl rijp IGF-1 en het volledige IGF-1Eb-eiwit dat wel deden; het remde hun differentiatie evenmin, en op primaire spierstamcellen van muizen had het geen significant effect. Ook de eerder gemelde signaalrespons in hartspiercellen bleef uit, met het natuurlijke peptide en met een gestabiliseerde versie. Volgens de auteurs roepen hun resultaten de vraag op of MGF in het lichaam überhaupt een fysiologische rol heeft.

Hoe lang het peptide in het lichaam blijft, is onbekend. Online bronnen zeggen dat ongemodificeerd MGF binnen minuten wordt afgebroken en dat PEG-MGF veel langer meegaat, maar van geen van beide vormen is een farmacokinetische studie gepubliceerd.

Is MGF goedgekeurd?

Nee. Geen enkel geneesmiddel met MGF of PEG-MGF is toegelaten door het EMA, het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) of een andere toezichthouder, en er is geen studie bij mensen geregistreerd. In Nederland mag het dus niet voor gebruik bij mensen worden verkocht of aangeprezen; het circuleert alleen als onderzoeksmateriaal.

In de Verenigde Staten draait het om magistrale bereiding door apotheken, en dan gaat het om PEG-MGF. De FDA zette PEG-MGF op haar lijst van grondstoffen die aanzienlijke veiligheidsrisico's kunnen hebben. Ze waarschuwde voor een mogelijk risico op afweerreacties bij sommige toedieningswegen en voor problemen met peptideverontreinigingen en met de karakterisering van de werkzame stof, en meldde dat ze voor PEG-MGF via geen enkele toedieningsweg humane blootstellingsdata had gevonden. De voordracht werd later ingetrokken; de FDA-pagina, laatst bijgewerkt in april 2026, noemt PEG-MGF bij de ingetrokken voordrachten, met dezelfde waarschuwing.

De FDA heeft aangekondigd dat haar adviescommissie voor magistrale bereiding PEG-MGF bespreekt, samen met LL-37, GHK-Cu, dihexa en melanotan II, tijdens een vergadering vóór eind februari 2027. Bij het controleren van deze pagina in oktober 2026 waren er nog geen datum en geen openbaar dossier gepubliceerd. De stemming van de commissie is alleen een advies, en ook een magistraal bereid product zou geen goedgekeurd geneesmiddel zijn.

In de sport is het altijd verboden. Klasse S2.3 van de WADA-dopinglijst, groeifactoren en groeifactormodulatoren, noemt mechano growth factors (MGF's) naast IGF-1 en zijn analogen, en dekt ook andere groeifactoren die de eiwitsynthese of het herstelvermogen van spieren beïnvloeden, waar PEG-MGF onder valt. De Nederlandse antidopingregels passen dezelfde lijst toe, en in 2012 beschreef een dopinglaboratorium een massaspectrometrisch kenmerk dat een gemodificeerd MGF van de zwarte markt onderscheidt van de lichaamseigen vorm.

Wat het onderzoek laat zien

Geen enkele gepubliceerde studie heeft MGF of PEG-MGF aan mensen gegeven, en een zoektocht in ClinicalTrials.gov in oktober 2026 vond geen geregistreerde studie die dat doet. Wat er wel is: spierbiopten die het lichaamseigen transcript meten, celstudies met het synthetische peptide en dieronderzoek, hieronder op een rij.

• Humane biopten (Hameed e.a., 2003): 8 jongere (25 tot 36 jaar) en 7 oudere volwassenen (70 tot 82 jaar) deden met één been 10 sets van 6 zware kniestrekkingen. 2,5 uur later was het MGF-transcript gestegen in de jongere groep, maar niet in de oudere. In rust was MGF ongeveer 100 keer minder aanwezig dan IGF-1Ea. Gemeten werd het lichaamseigen boodschapper-RNA, niet een toegediend peptide.
• Menselijke spiercellen (Kandalla e.a., 2011, met Goldspink als coauteur): het peptide van 24 aminozuren verlengde de delingsduur en vertraagde de veroudering van satellietcellen van pasgeborenen en jonge volwassenen, maar niet van oudere volwassenen, en verhoogde hun versmelting op alle leeftijden.
• Mislukte herhaling (Fornaro e.a., 2014): bij concentraties tot 500 ng/ml geen effect op deling of differentiatie van myoblasten van muis of mens, en geen significant effect op primaire spierstamcellen van muizen, terwijl rijp IGF-1 en volledig IGF-1Eb in dezelfde tests wel werkten.
• Hart en celtransplantaties (dieren): in modellen van een hartinfarct behield lokaal toegediend E-domeinpeptide de hartfunctie en verminderde het celdood, en het peptide verbeterde de inbouw van getransplanteerde spiervoorlopercellen. Een review uit 2026 rekent dit tot preklinische bevindingen die niet bij mensen zijn getest.
• Prostaatkanker (cellen en weefsel, Armakolas e.a., 2010): prostaatkankerweefsel maakte meer MGF-transcript dan normaal prostaatweefsel, en het synthetische peptide liet prostaatkankercellen groeien.
• PEG-MGF: we vonden geen enkele peer-reviewed studie naar PEG-MGF zelf, in cellen, dieren of mensen; de review uit 2026 plaatst het in de laagste bewijscategorie, zonder humane studies.

MGF, PEG-MGF en IGF-1: wat de namen betekenen

De naam MGF wordt voor verschillende dingen gebruikt: het IGF-1Ec-boodschapper-RNA dat spieren na belasting maken (IGF-1Eb bij knaagdieren), de E-domeinstaart van het eiwit dat daaruit ontstaat, het synthetische peptide van 24 aminozuren op basis van die staart, en de producten die onder die naam worden verkocht. Bevindingen over het ene gelden niet vanzelf voor het andere. De biopsiestudies maten het eerste, de cel- en dierstudies gebruikten het derde, en de producten kunnen weer anders zijn: in 2012 analyseerde een dopinglaboratorium twee MGF-producten van de zwarte markt en vond in beide een C-terminaal geamideerde variant van menselijk MGF in plaats van de natuurlijke volgorde.

PEG-MGF heeft geen eigen peer-reviewed literatuur; de argumenten ervoor lenen van het werk met het ongemodificeerde peptide. MGF is ook niet hetzelfde als IGF-1 of IGF-1 LR3: dat zijn het rijpe hormoon of een analoog daarvan, die via de IGF-1-receptor werken, terwijl het MGF-peptide alleen een stuk is van de staart die normaal wordt afgeknipt. In de sport vallen ze onder dezelfde WADA-klasse, S2.3.

Veelgestelde vragen

Is MGF legaal in Nederland?

MGF en PEG-MGF zijn in Nederland en daarbuiten geen geregistreerde geneesmiddelen, dus ze mogen niet voor gebruik bij mensen worden verkocht, aangeprezen of verstrekt. Handel als onderzoeksmateriaal is een andere status, die onze gids over research-use-only producten in Nederland uitlegt. Voor sporters die onder de antidopingregels vallen zijn ze verboden, ongeacht hoe ze zijn verkregen.

Is MGF verboden in de sport?

Ja, altijd, binnen en buiten wedstrijdverband. WADA-klasse S2.3 noemt mechano growth factors (MGF's) bij de verboden groeifactoren, en de klasse dekt ook andere groeifactoren die het spierherstel beïnvloeden, waaronder PEG-MGF. De Nederlandse antidopingregels passen dezelfde lijst toe. Zie onze gids over peptiden en de dopinglijst.

Wat is het verschil tussen MGF en PEG-MGF?

MGF is in het laboratorium een synthetisch peptide van 24 aminozuren, gekopieerd van de staart van IGF-1Ec. PEG-MGF wordt verkocht als hetzelfde peptide met polyethyleenglycol eraan, bedoeld om de afbraak te vertragen. Van geen van beide is de halfwaardetijd in een gepubliceerde studie gemeten, al het onderzoek dat voor MGF wordt aangehaald gebruikte het ongemodificeerde peptide, en over PEG-MGF zelf zijn geen peer-reviewed studies verschenen.

Is MGF bij mensen getest?

Nee. Geen enkele gepubliceerde of geregistreerde studie heeft MGF of PEG-MGF aan mensen gegeven. De humane data zijn spierbiopten waaruit blijkt dat het lichaamseigen MGF-transcript bij jongere volwassenen stijgt na zware inspanning, uit een studie uit 2003 bij 15 mensen, en laboratoriumwerk met menselijke spiercellen, met tegenstrijdige uitkomsten.

Is MGF veilig?

Dat kan niemand zeggen, want het is nooit bij mensen getest. De FDA heeft PEG-MGF aangemerkt als stof die aanzienlijke veiligheidsrisico's kan hebben, vanwege mogelijke afweerreacties, verontreinigingen en het volledig ontbreken van humane blootstellingsdata. Omdat het tot de IGF-1-familie hoort en in het laboratorium prostaatkankercellen liet groeien, wijst een review uit 2026 op een theoretisch risico van ongewenste celgroei, dat bij mensen nooit is onderzocht.

Verhoogt training MGF?

Spieren maken na zware of beschadigende inspanning meer van hun eigen MGF-transcript. In de biopsiestudie uit 2003 was het 2,5 uur na een zware training met één been verhoogd bij volwassenen van 25 tot 36 jaar, maar niet bij mensen van 70 tot 82. Of er daarna een vrij MGF-peptide in het bloed komt, is onduidelijk: een review uit 2010 stelde vast dat het nog nooit uit weefsel of lichaamsvloeistoffen was geïsoleerd.

Bewaren en hanteren

Bewaar volgens de productlabel-instructies en batchnotities. Gelyofiliseerde onderzoekspeptiden worden doorgaans droog, beschermd tegen licht en met schone laboratoriumtechniek gehanteerd.

Bronnen

Gecontroleerd aan de hand van deze bronnen op 28 oktober 2026.