Hexarelin

Herkomst en structuur

Hexarelin is een keten van zes aminozuren: His-D-2-methyl-Trp-Ala-Trp-D-Phe-Lys-NH2. Het hoort bij de groeihormoonvrijmakende peptiden (GHRP's), kleine synthetische peptiden die zijn ontworpen om de hypofyse groeihormoon te laten afgeven. Hexarelin is GHRP-6 met één wijziging: het D-tryptofaan op de tweede positie draagt een methylgroep, gekozen omdat 2-methyltryptofaan chemisch stabieler is. De internationale stofnaam is examoreline; de dopinglijst noemt het examorelin, met hexarelin tussen haakjes.

De eerste publicatie, in 1994, kwam van Romano Deghenghi van het Franse bedrijf Europeptides en farmacologen in Milaan: bij ratten gaf hexarelin na injectie in een ader ongeveer evenveel groeihormoon als GHRP-6, en onder de huid een langer aanhoudende afgifte en iets meer effect. Nog datzelfde jaar volgden humane studies, een aantal samen met het Italiaanse farmaceutische bedrijf Mediolanum Farmaceutici. In het decennium daarna gebruikten tientallen kleine studies, veel daarvan van de endocrinologiegroep van Ezio Ghigo in Turijn, het middel om te onderzoeken hoe de afgifte van groeihormoon wordt geregeld, als mogelijke diagnostische test en als behandeling voor kinderen met een kleine lengte. Geen enkel bedrijf bracht het op de markt. De klinische studies houden in 2008 op; sindsdien is hexarelin vrijwel alleen in ratten, muizen en cellen onderzocht, vooral voor het hart.

Hoe het werkt

Hexarelin activeert de groeihormoonsecretagoogreceptor (GHS-R1a), de receptor waarlangs ook het maaghormoon ghreline werkt, op cellen in de hypothalamus en de hypofyse. Het effect komt bovenop dat van GHRH, het lichaamseigen groeihormoon-releasing hormoon: een lage dosis hexarelin samen met GHRH werkte synergetisch en gaf een grote hoeveelheid groeihormoon, met een kleinere stijging van prolactine en geen stijging van cortisol.

Selectief voor groeihormoon is het niet. Bij gezonde mannen steeg prolactine tot ongeveer 180% boven de uitgangswaarde en cortisol met ongeveer 40%, en in een directe vergelijking was het effect op ACTH en cortisol vergelijkbaar met dat van CRH, het lichaamseigen stress-releasing hormoon, terwijl het effect op prolactine kleiner was dan dat van TRH. Na een injectie in een ader piekte het groeihormoon na ongeveer 30 minuten en was het binnen 4 uur terug op het uitgangsniveau. Afgemeten aan de groeihormoonrespons werkte een dosis onder de huid ongeveer 77% zo goed als een dosis in een ader, een neusdosis ongeveer 5% en een orale dosis ongeveer 0,3%.

In het hart heeft het een tweede aangrijpingspunt. In 2002 werd CD36, een scavengerreceptor op hartspier- en bloedvatcellen, aangewezen als het eiwit waaraan hexarelin in rattenharten bindt. Via CD36 verhoogde het de druk die nodig was om geïsoleerde rattenharten te doorbloeden, een teken dat de kransslagaders vernauwden; in harten van muizen zonder CD36 bleef dat effect uit. Of deze receptor de kortdurende toename van de pompkracht bij mensen verklaart, is niet bekend.

Is hexarelin goedgekeurd?

Nee. Hexarelin is in de EU nooit als geneesmiddel toegelaten: de databanken van het EMA met toegelaten geneesmiddelen en weesgeneesmiddelaanwijzingen bevatten geen vermelding van hexarelin of examoreline. De enige ghrelinereceptoragonist die in de EU voor gebruik bij mensen is toegelaten, is macimoreline (Ghryvelin), een oraal middel dat eenmalig wordt gebruikt om bij volwassenen een groeihormoontekort vast te stellen. In Nederland is hexarelin geen geregistreerd geneesmiddel, dus het mag niet voor gebruik bij mensen worden verkocht of aangeprezen; het is alleen verkrijgbaar als onderzoeksmateriaal.

In de Verenigde Staten heeft de FDA het nooit goedgekeurd. Het staat ook niet op de FDA-lijst van stoffen die zijn voorgedragen voor gebruik door bereidende apotheken, voor het laatst bijgewerkt in mei 2026; ook voor magistrale bereiding wordt het dus niet beoordeeld.

In de sport is hexarelin altijd verboden, binnen en buiten wedstrijdverband. De dopinglijst van WADA noemt het, als examorelin (hexarelin), bij de groeihormoonvrijmakende peptiden in klasse S2.2.4; de lijst voor 2026 is gepubliceerd in het Tractatenblad en geldt sinds 1 januari 2026. Antidopinglaboratoria hebben methoden gepubliceerd om hexarelin en zijn afbraakproducten in urine aan te tonen.

Wat het onderzoek laat zien

Sinds 2008 is vrijwel al het gepubliceerde werk over hexarelin gedaan in ratten, muizen en cellen: bescherming van het hart na een infarct of een onderbroken doorbloeding, minder littekenvorming in hartweefsel, en effecten in modellen van spierafbraak, nierschade en zenuwschade. Niets daarvan is bij mensen getest.

Afgezien van een antidopingstudie uit 2015, waarin één vrijwilliger een neusdosis kreeg om de afbraakproducten in urine in kaart te brengen, komen alle humane gegevens uit kleine studies die tussen 1994 en 2008 verschenen, waarvan de meeste een paar uur na één dosis hormonen of hartfunctie maten. Geen enkele testte een klinische uitkomst zoals spiermassa, vetverlies, herstel of hartfalen, en geen enkele studie bij volwassenen duurde langer dan 16 weken. De belangrijkste bevindingen:

• Eerste dosis-responsstudie (Imbimbo e.a., 1994): dubbelblind en placebogecontroleerd, bij 12 gezonde mannen. Het groeihormoon steeg met de dosis, en de hoogste geteste dosis gaf bijna de maximaal mogelijke respons.
• Toedieningswegen (Ghigo e.a., 1994): bij 12 gezonde jonge vrijwilligers gaf een injectie in een ader ongeveer twee keer zoveel groeihormoon als dezelfde dosis GHRH. Doses onder de huid, in de neus en via de mond werkten ook, de orale alleen bij veel hogere doses.
• Andere hormonen (Massoud e.a., 1996; Arvat e.a., 1997): bij gezonde volwassenen stegen prolactine en cortisol mee met groeihormoon, en groeihormoon en prolactine bereikten hun plafond bij dezelfde dosis. In een directe vergelijking bij 6 jonge volwassenen gaven hexarelin en GHRP-2 een vergelijkbare respons van groeihormoon, prolactine, ACTH en cortisol.
• Zestien weken gebruik (Rahim e.a., 1998 en 1999): 12 gezonde oudere volwassenen kregen tweemaal daags een injectie onder de huid; de gepubliceerde samenvattingen vermelden geen placebogroep. De groeihormoonrespons op een testdosis was na één week ongeveer een derde lager en na 16 weken ongeveer 45% lager, en 4 weken na de laatste dosis weer op het beginniveau. IGF-1, vetmassa, vetvrije massa en botdichtheid veranderden niet, de prolactinerespons en het cortisol in 24-uursurine bleven gelijk, en de cortisolrespons op elke dosis werd kleiner.
• Kinderen met een kleine lengte (Laron e.a., 1995; Klinger e.a., 1996): bij 8 prepuberale kinderen die tot 8 maanden hexarelin als neusspray kregen, steeg IGF-1 van 10,4 naar 14,1 nmol/l en de groeisnelheid van 5,3 naar 8,3 cm per jaar. Bij 7 kinderen die 6 tot 10 maanden werden gevolgd, halveerde de groeihormoonrespons op een testdosis binnen een week, terwijl de groei toch versnelde. Geen van beide studies had een controlegroep.
• Hart (Bisi e.a., 1999; Imazio e.a., 2002; Broglio e.a., 2002): één injectie in een ader verhoogde de ejectiefractie van de linkerkamer, het deel van het bloed dat het hart per slag uitpompt, bij 7 gezonde mannen (van 64% naar 71%, tot een uur lang), bij 7 mannen met een groeihormoontekort bij wie het groeihormoon nauwelijks steeg, en bij 5 patiënten met ischemische cardiomyopathie, maar niet bij 8 met gedilateerde cardiomyopathie. Bij 24 mannen die een bypassoperatie ondergingen, verdeeld over hexarelin, GHRH, groeihormoon en placebo, verhoogde alleen hexarelin de ejectiefractie en het hartminuutvolume, tot 90 minuten lang.
• Slaap (Frieboes e.a., 2004): in een placebogecontroleerde studie bij 7 jonge vrijwilligers verminderden vier doses, elk uur tussen 22.00 en 01.00 uur, de diepe slaap, en stegen groeihormoon, prolactine, ACTH en cortisol in de nacht.

Gewenning en bijwerkingen

De groeihormoonrespons op hexarelin neemt af bij herhaald gebruik; dat heet desensitisatie. In de studie van 16 weken bij ouderen was ze na één week een derde lager en aan het eind ongeveer 45% lager, en binnen 4 weken na het stoppen was ze volledig hersteld; bij kinderen met de neusspray halveerde ze binnen een week en was ze 3 maanden na het stoppen pas gedeeltelijk hersteld. IGF-1 liet in de twee groepen iets anders zien: onveranderd bij de volwassenen, hoger bij de kinderen.

Bijwerkingen werden zelden gemeld, maar de studies waren klein en kort. Wat steeds terugkomt, is dat hexarelin niet selectief is: elke dosis verhoogt naast groeihormoon ook prolactine, ACTH en cortisol. In de studie van 16 weken stapelde dat zich niet op: de cortisolrespons op elke dosis werd kleiner, en de prolactinerespons en het cortisol in 24-uursurine veranderden niet. Doses in de late avond verminderden de diepe slaap. Over gebruik langer dan 16 weken bij volwassenen, over een kankerrisico door verhoogd groeihormoon en over zwangerschap zijn geen gegevens.

Veelgestelde vragen

Is hexarelin legaal in Nederland?

Het is in Nederland geen geregistreerd geneesmiddel en is nooit door het EMA toegelaten, dus het mag niet voor gebruik bij mensen worden verkocht, aangeprezen of verstrekt. Kopen en verkopen als onderzoeksmateriaal is een andere status. Voor sporters die onder de antidopingregels vallen is het verboden, ongeacht hoe het is verkregen.

Is hexarelin verboden in de sport?

Ja, altijd, binnen en buiten wedstrijdverband. De dopinglijst van WADA noemt het als examorelin (hexarelin) in klasse S2.2.4, groeihormoon-releasing factoren, en de Nederlandse antidopingregels passen dezelfde lijst toe. Laboratoria kunnen hexarelin en zijn afbraakproducten in urine aantonen.

Werkt hexarelin minder bij herhaald gebruik?

Gedeeltelijk. Bij 12 gezonde ouderen met twee injecties per dag was de groeihormoonrespons op een testdosis na één week ongeveer een derde lager en na 16 weken ongeveer 45% lager, en 4 weken na het stoppen was ze weer normaal. Bij kinderen met een neusspray halveerde ze binnen een week. Bij de volwassenen veranderde IGF-1 gedurende de hele studie niet.

Wat is het verschil tussen hexarelin en GHRP-6?

Hexarelin is GHRP-6 met een methylgroep aan het tweede aminozuur, een wijziging voor meer chemische stabiliteit. Bij ratten gaven de twee na injectie in een ader ongeveer evenveel groeihormoon, en onder de huid werkte hexarelin iets sterker. Bij mensen vergeleek een directe studie het met GHRP-2 en vond een vergelijkbare respons van groeihormoon, prolactine, ACTH en cortisol.

Is hexarelin goed voor het hart?

Dat is niet aangetoond. Eén injectie verhoogde kortdurend de pompkracht van het hart in kleine groepen gezonde mannen, mensen met een groeihormoontekort, patiënten met ischemische hartziekte en mannen tijdens een bypassoperatie, kennelijk niet via groeihormoon. Geen enkele studie heeft hartpatiënten herhaalde doses gegeven of klachten, ziekenhuisopnames of overleving gemeten. De beschermende effecten na een hartinfarct komen uit ratten en muizen, en in geïsoleerde rattenharten vernauwde hexarelin ook de kransslagaders.

Is hexarelin veilig?

Bij kortdurend gebruik in klinische studies werden weinig bijwerkingen gemeld, maar elke dosis verhoogde naast groeihormoon ook prolactine, ACTH en cortisol, en doses in de late avond verminderden de diepe slaap. De langste studie bij volwassenen duurde 16 weken, en over langer gebruik, kankerrisico of zwangerschap zijn geen gegevens, dus de veiligheid op langere termijn is onbekend.

Bewaren en hanteren

Bewaar volgens de productlabel-instructies en batchnotities. Gelyofiliseerde onderzoekspeptiden worden doorgaans droog, beschermd tegen licht en met schone laboratoriumtechniek gehanteerd.

Bronnen

Gecontroleerd aan de hand van deze bronnen op 28 oktober 2026.